Instynkt macierzyński to ściema.

Matki jak i ojcowie są tak samo dobrzy, albo nie bardzo dobrzy w rozpoznawaniu płaczu własnego dziecka. Nowe badania potwierdzają, że umiejętność rodzica w rozpoznawaniu płaczu własnego niemowlaka wynikają tylko z ilości czasu spędzonej z dzieckiem, a nie z płci rodzica.

Według nowych badań przeprowadzonych przez francuskich naukowców z Uniwersytetu Saint-Etienne, instynkt macierzyński nie jest tak wiarygodny, jak to “doświadczone” matki czy poradniki nam wciskają.

Zdolność rodzica do identyfikacji płaczu ich malucha jest związana tylko z ilością czasu spędzanego z dzieckiem. Czyli aby rozpoznać po płaczu własne dziecko musisz je dobrze poznać tak samo jak inną nową dla Ciebie osobę. 

Dlaczego płaczesz?

jkh

Według medycznego portalu Medial Xpress, zespół pod kierownictwem profesora Nicolasa Mathevon, nagrał płacz 29 różnych dzieci w wieku między 58 a 158 dni. Aby upewnić się czy kulturowe względy nie mają wpływu na ich badania, 15 dzieci było we Francji, 14 w Demokratycznej Republice Konga.

Rodzice słuchali nagrania płaczu pięciorga dzieci, z których jedno było ich maleństwem. Następnie byli oni poproszeni o określenie, które z dzieci to ich pociecha.

I co? Matki poprawnie identyfikowały czy to ich dziecko płacze w 98%, a tatusiowe którzy z dzieckiem spędzali dużo czasu rozpoznawali, że to ich dziecko płacze w 90%. Jednak tatusiowe, którzy spędzali ze swoim maleństwem mniej niż 4 godziny dziennie rozpoznawali swoje dziecko po płaczu tylko w 75% przypadków.

Naukowcy, którzy opublikowali swoje badania, w czasopiśmie Nature Communications, uważają, że wcześniejsze badania, które promowały ideę “instynktu macierzyńskiego” są niepoprawne, ponieważ nie biorą pod uwagę ilość czasu,którą rodzic spędza z dzieckiem.

Cytując za Medical Xpress, naukowcy piszą: “Ojcowie i matki są w stanie tak samo wiarygodnie rozpoznać swoje dziecko po jego płaczu. Jedynym ważnym czynnikiem wpływającym na tą zdolności jest ilość czasu spędzanego przez rodzica z własnym dzieckiem.”

Rodzice najpierw uczą się głosu swojego dziecka, a następnie rodzai płaczu. Nie dajcie sobie wciskać kitu, że serce matki wie czego potrzebuje dziecko. Jeżeli dziecko jest “proste w obsłudze”, a matce nie szaleją hormony i ma wsparcie licznej rodziny, to pewnie, że jej matczyne serce wszystko rozumie.

Śmierdzący problem rowiązany czyli sposób na kupę po pachy.

Ktoś ukradł mi pomysł! To ja pierwsza wymyśliłam! Tylko, że mi nawet nie przeszło przez myśl aby ten pomysł zrealizować, a tu genialna mama trójki dzieci, postanowiła swój pomysł zrealizować, wyprodukować i sprzedać! Co? Blokadę Wybuchowej Kupy. Uwielbiam takie historie. Dla mnie są wyjątkowo inspirujące! Odważne matki rządzą

Baby BlowOut Blocker czyli Blokada Wybuchowej Kupy

Może teraz coś o tym genialnym pomyśle. Wielka kupa po pachy to temat tabu, bo niemowlaki robią kupki, pachnące, delikatne, i malutkie…. ależ nie! Niemowlęta robią wielkie kupy! kiedy jeszcze mają gazy, strzały pod ciśnieniem wystrzeliwane są z taką siłą, że często pielucha nie jest w stanie wchłonąć wszystkiego, dodatkowo jeżeli maleństwo jest w pozycji skulonej np. w siedzeniu samochodowym czy w chuście to po prostu kupka wylewa się z pieluchy i całe plecy są w musztardowej mazi.

Ta maź od razu przesiąka przez wszystkie warstwy ubrania, najbardziej szkoda ulubionych ślicznych wyjściowych body. Gorzej gdy siedzenie samochodowe zaczyna przesiąkać wilgocią z kupy, przestaje to być zabawne, zwłaszcza jeżeli jesteśmy gdzieś w drodze. Ja przeważnie na siedzenie samochodowe kładłam jednorazową matę do przewijania. Gdyż kupa w takiej kołysce była regularnym zjawiskiem u moich dzieci

My mamy wiemy, że kupny problem dotyczy maluchy od najmniejszego niemowlaka poczynając od smółki po nawet już roczne maluchy. Mama trójki chłopców postanowiła rozwiązać ten śmierdzący problem i zaprojektowała Blokadę Wybuchowej Kupy. Blokada to zakładka do standardowej pieluchy, którą owija się wokół bioder dziecka, zapewniając wydłużony panel pieluszki. Gdy nastąpi eksplozja kupy Blokada złapie wycieki po bokach i plecach.  Genialne w swojej prostocie. Jak to się mówi najprostsze pomysły są najlepsze.

Znając życie zaraz odezwą się głosy etatowych negatywnie nastawionych do wszystkiego, “doświadczonych” mamusiek, że beznadziejne, że drogie, że zbędny wydatek itd. itd. Dziewczyny jeżeli macie pomysł, realizujcie go!!!

Poznaj najlepszą zabawkę – wieżę dla maluchów.

Klocki Tobbles Neo  wciąż zachwycają. Popularny amerykański portal Popsugar.com z 30 milionami użytkowników wybrał najlepsze zabawki-wieże dla niemowląt, a wśród nich Tobbles Neo.  Nowa wersja wielokrotnie nagradzanych klocków Tobbles, produkcji Fat Brain Toys, otrzymała także niedawno tytuł innowacyjnej zabawki roku na Międzynarodowych Targach Zabawek w Norymberdze 2013. Kolorowe kule doceniają eksperci i rodzice, a maluchy… uwielbiają się nimi bawić. 

 

Zabawka dla małych odkrywców

Pomysłodawcą innowacyjnych klocków Tobbles jest Tony Morley z Kalifornii, od 26 lat zajmujący się projektowaniem zabawek dla najmłodszych. Uważa on, że wszyscy jesteśmy w pewien sposób twórcami, choć niektórzy z nas zapomnieli o tym bądź dali się zniechęcić. Tony Morley podkreśla, że miał wspaniałe dzieciństwo, które spędził w dużej mierze na majsterkowaniu oraz eksperymentowaniu, co pozwoliło mu rozwijać umiejętności i kreatywność. Idea twórczości oraz odkrywania świata widoczna jest w projektowanych przez niego zabawkach, także w klockach Tobbles.

Tony Morley projektant klocków Tobbles

Zabawa i rozwój

Tobbles łączy przyjemne z pożytecznym – podczas ekscytującej zabawy dziecko rozwija się na wielu polach. Podwójna faktura powierzchni stymuluje dotyk, a jaskrawe barwy zachęcają do nauki rozpoznawania kolorów. Maluch układając na sobie kule ćwiczy zdolności motoryczne, koordynację wzrokowo-ruchową, spostrzegawczość. Nieszablonowe podejście do formuły klocków pozwala nie tylko tworzyć różnego rodzaju konstrukcje, lecz także kreować inne sposoby zabawy unikalnymi kulami.

Tutaj kupisz klocki Tobbles i Tobbles Neo www.fajneklocki.pl. Zapraszamy do zapoznania się z najlepszą zabawką na Międzynarodowych Targach Zabawek w Norymberdze 2013.

Zobacz najlepsze zabawki – wieże według portalu www.popsugar.com.

Płaczące w nocy dzieci przyczyną rozwodów?

Według najnowszych badań, aż 30% rozstających się par jako przyczynę rozpadu związku podaje bezsenne noce, spowodowane płaczem dziecka. 2000 par w anonimowej ankiecie przyznało, że problem braku snu powodował nie tylko zaburzenie relacji z partnerem, lecz także kłopoty z koncentracją bądź prowadzeniem auta.

Rodzice przełamują tabu

Presja bycia idealnym rodzicem jest w wielu środowiskach ogromna – często wolimy nie przyznawać się przed innymi, jak duże kłopoty sprawia nam wychowanie własnych dzieci. Jednak dzięki anonimowym badaniom naukowcy zebrali dane, które okazują się bardzo niepokojące. Wynika z nich, że ok. 11% rodziców udaje, że śpi, słysząc w nocy płacz dziecka, ponieważ wolą, aby maluchem zajął się partner. Wielu zamyka drzwi lub włącza telewizor, żeby zagłuszyć płacz. Przemęczonym rodzicom zdarza się też zasypiać za kierownicą.

Nie zapominajmy jednak o samych dzieciach, którym brak snu także nie służy. Niedosypianie spowalnia rozwój maluchów oraz powodować może problemy z nauką i koncentracją.

kh

Bez szans na szczęśliwy związek?

Pięć godzin nieprzerwanego snu – to minimum dla dorosłego człowieka, który ma normalnie funkcjonować w ciągu dnia. Niestety, rodzice nie potrafiący sobie poradzić z płaczącym w nocy dzieckiem mogą mieć problem z przespaniem nawet tych kilku godzin. Efekt? Senność, rozkojarzenie, ale też pogorszenie się relacji z partnerem. Dzieje się tak z kilku przyczyn – po pierwsze, gorsze samopoczucie sprawia, że automatycznie możemy obwiniać o wszystko swoją „drugą połówkę”. Po drugie, stajemy się bardziej drażliwi… i samolubni, dlatego też jesteśmy skłonni nawet udawać sen, by to partner zajął się dzieckiem.

kh

Jak przespać całą noc?

Naukowcy dopatrują się przyczyny problemów w braku dyscypliny. Rodzice sami przyznają, że starsze dzieci buntują się i nie chcą iść spać, a oni nie potrafią skutecznie ich do tego nakłonić. Stawianie wyraźnych granic oraz konsekwencja w wychowaniu maluchów mogą być więc rozwiązaniem.

W przypadku najmłodszych dzieci zawsze musimy się liczyć z kłopotami ze snem, zwłaszcza na początku, gdy jeszcze poznajemy się nawzajem z naszymi nowonarodzonymi pociechami. Dobrym rozwiązaniem mogą być analizatory płaczu, np. WhyCry, które rozpoznają różne rodzaje płaczu, w zależności od bieżącej potrzeby. W ten sposób będziemy mogli reagować skuteczniej. Ważna jest też współpraca partnerów i wspieranie się w trudnych chwilach np. wyznaczenie dyżurów przy dziecku oraz zadbanie o to, by każdy miał czas na spokojny sen.

Niemowlęta mogą być złośliwe i są na to dowody. Co Wy na to?

Niemowlęta to sama słodycz, małe, kochane, niewinne. A dziś naukowcy z University of British Columbia potwierdzili, że niektóre starsze niemowlęta mogą być naprawdę złośliwe. Prawdopodobnie większość z nas czasem tak myśli lecz nie odważy się tego powiedzieć głośno

Nie brałabym na poważnie takiego stwierdzenia gdybym nie miła dzieci. Której z nas dziecko nie robi choćby jednej z poniższych rzeczy, niech podniesie rękę:

1. Ciągnie za włosy. Helena uwielbia ciągnąć mnie i starsze rodzeństwo za włosy, nawet nie ciągnąć tylko wyrywać. Mam wrażenie, że robi to z premedytacją.

2. Robi kupę zaraz po przebraniu. Najbardziej irytująca jest kupa zrobiona zaraz po kąpieli.

3. Gryzienie w piersi przy karmieniu. Gdy Konradek będąc maleństwem gryzł mnie w piersi przyrzekłabym, że robił to specjalnie.

4. Pluje czy mówi brrrrrr akurat w momencie kiedy ma pełną buzię. Właśnie przed chwilą Helena opluła mi komputer. Uwielbia to robić jeszcze gdy łyżeczka jest w buzi.

5. Mojej przyjaciółki syn ma 10 miesięcy i uwielbia ciągnąć za sznurek od żaluzji balkonowej. Jak tylko raczkuje w stronę żaluzji, przyspiesza siada i ciągnie. Gdy Marta zwraca mu uwagę, on z uśmiechem diabełka na twarzy ciągnie jeszcze mocniej nim Marta do niego dojdzie.

6. Rzuca zabawką, smoczkiem, butelką. To chyba zna każda z nas. My podajemy, a małe rzuca, my podajemy a ono rzuca. Czy maluch ma przyjemność w rzucaniu czy w patrzeniu jak my podnosimy? Która z nas się nie wkurzyła, choć przez chwilę nie przeszło jej przez myśl że to czysta złośliwość?

asd

sadf

Teraz poważnie, naukowcy “eksperymentowali” na grupie 200 niemowląt w wieku od 9 do 14 miesięcy. Prowadząca badania Karen Wynn z Uniwersytetu Yale powiedziała: “Byliśmy zaskoczeni, nawet trochę zmartwieni, że dzieci wolą osoby które źle traktują tych, których gusta różnią się od ich własnych. Wyniki pokazują, że jesteśmy stworzeni tak, że nie lubimy różnic, ale co ważne jesteśmy stworzeni do lubienia podobieństw, a wszyscy w jakiś sposób jesteśmy do siebie podobni. “

Kiley Hamlin wnioskuje: “To, że niemowlęta pokazują społeczne uprzedzenia zanim zaczną mówić sugeruje, że  nie są one wyłącznie skutkiem doświadczania świata , ale częściowo  wynikają z ewolucji człowieka.”

To że grupa dzieci odrzuca, naśmiewa się z  jednego dziecka bo wygląda  inaczej  to wiemy od wieków, ale jak widać mamy to w genach. Na szczęście moje “złośliwe” niemowlaki wyrosły na fajne, wyrozumiałe dzieci.

Rada matki w żałobie: kochaj i wyluzuj.

Emily Rapp to mama nieuleczalnie chorego chłopca oraz autorka książki The Still Point of the Turning World. Gdy jej synek Ronan miał 9 miesięcy lekarze zdiagnozowali u chłopca śmiertelną i szybko postępującą chorobę Tay-Sachs. Ronan zmarł przed swoimi 3 urodzinami. Emily Rapp opowiedziała swoją historię w książce o matczynej podróży przez smutek i jeszcze dalej.

W zawiązku z promocją książki, przeczytałam wzruszający wywiad z Emily Rapp, którego fragmenty poniżej cytuję. Nie opowiem o książce bo jeszcze jej nie przeczytałam i nie wiem czy chcę.  W wywiadzie Emily przekazuje nam mądrość rodzica, boleśnie zdobytą podczas śmiertelnej choroby swojego dziecka.

kl

“W ciągu tych długich lat choroby Ronana, a w tych pochmurnych tygodniach po jego śmierci, widzę dzieci z rodzicami w kawiarni, bawiących się w parku (…) Rodzice często są rozproszeni, źli lub wyczerpani; rozumiem te emocje, gdyż sama przez to przechodziłam. Rodzicielstwo jest trudne i nawet gdy twoje dziecko umrze, to wciąż jesteś rodzicem; wciąż pamiętasz jak zajmowałeś się dzieckiem, a w moim przypadku, pamiętam lekcje jakie wyciągnęłam będąc matką  śmiertelnie chorego chłopca, który był dobry, niewinny i całkowicie bezradny”.

Emily Rapp z synkiem Ronanem

kh

Emily dalej mówi: “Bycie rodzicem dziecka bez przyszłości nauczyło mnie, że nic nie jest na zawsze. Jest tylko tu i teraz, ten moment i miłość, którą zawiera, wiedza, że kochać to znaczy pozwolić odejść, a moc i wielość żalu jest odzwierciedleniem głębi miłości.”

“Jak świadomość tego, że nic nie trwa wiecznie i że cały nasz czas jest ograniczony zmieni sposób, w jaki postrzegamy świat?

Czy będziemy nieustraszeni w dążeniu do życia jakie uważamy za wartościowe i piękne, bez względu na to, co inni pomyślą o naszych wyborach i bez względu na zmiany jakich będziemy musieli dokonać? Jak ta wiedza wpłynie na sposób wychowania naszych dzieci? Nie wiedząc, co przyniesie jutro, czy będziemy tak bardzo się przejmować jakie “postępy” robi nasze dziecko czy może raczej będziemy robić to co sprawi, że nasze dziecko będzie szczęśliwe?“

“Rodzicom zdrowych dzieci chciałabym powiedzieć: dziecko jest osobą, a nie projektem. Wyluzuj. Chaos każdego z nas i tak dopadnie, a w tej chwili bądź w pełni obecny w życiu swojego dziecka. Kochaj swoje dziecko tak po prostu i zwyczajnie, bez programu, bez celu.”

W odpowiedzi na słowa Emily Rapp, zamiast zadzwonić do kolejnego klienta idę się pobawić z moimi dziećmi… zaraz po tym jak wstawię kurczaka do piekarnika

Blog Emily Rapp http://open.salon.com/blog/ronansmom
Źródło wywiadu http://www.today.com/moms/grieving-moms-advice-rest-us-love-purely-take-it-easy-1C8709317

Perfekcyjna pułapka. Czy Wy też w nią wpadłyście?

Ich dzieci nie płaczą, przesypiają spokojnie całą noc, a do tego rozwijają się w zadziwiająco szybkim tempie. Takich „perfekcyjnych” rodziców znajdziemy na forach internetowych, we własnych rodzinach lub sąsiedztwie. Dlaczego zamiast konstruktywnie rozmawiać o problemach wolimy je maskować?

kjh

Spirala kłamstwa

Liczne badania wskazują, że rodzice nie mówią prawdy, rozmawiając z innymi na temat nawyków swoich dzieci. Przyczyną tego zjawiska jest ogromna presja otoczenia, wymagającego od nas bycia rodzicami idealnymi, wychowującymi idealnego malucha. Najczęściej kłamstwa dotyczą tematów najbardziej drażliwych, sprawiających de facto największe problemy: płaczu, snu, karmienia piersią, rozwoju intelektualnego i sprawności fizycznej. Co ciekawe, ofiarą dążenia do perfekcji padają też fora internetowe, na których przecież pozostajemy anonimowi, a zatem mamy szansę szczerego porozmawiania o trapiących nas problemach. Niestety, pomimo anonimowości, coraz częściej nawet tam trudno jest nam przyznać, że nasza pociecha sporo płacze w nocy, zwłaszcza, jeśli przedmówca chwali się właśnie ośmioma przespanymi godzinami.

asd

Kobieca solidarność?

Według przeprowadzonych analiz, największa rywalizacja ma miejsce między młodymi kobietami, które próbują sprostać wizerunkowi idealnej matki, żony, pracownicy. W szczególności panie mające wysoką pozycję zawodową wstydzą się nieraz przyznać koleżankom z pracy, że nie potrafią uspokoić płaczącego dziecka lub nauczyć go korzystania z nocnika. W ten sposób, zamiast tworzyć wspólnotę, w której liczyć można na owocną wymianę doświadczeń oraz uzyskanie wsparcia, buduje się iluzoryczną społeczność perfekcyjnych matek. Przykładem takiego tabu jest między innymi depresja poporodowa – wiele kobiet uważa wystąpienie tego zjawiska za prawdziwą porażkę oraz powód do wstydu.

asd

Pokonać presję

W całej tej pogoni za perfekcją gubi się gdzieś dziecko. Zamiast skupiać się na maskowaniu tego, co niedoskonałe w naszym rodzicielstwie, warto skoncentrować się na tym, jak możemy to poprawić. Obsługi dziecka trzeba się nauczyć, umiejętności i wiedzy położnej nie zdobędziemy w ciągu paru tygodni. Jeżeli sobie nie radzimy to trzeba prosić o pomoc męża, matkę, teściową, koleżankę, lekarza. Nie tylko my, ale przede wszystkim nasze maleństwo ucierpi jeżeli otwarcie nie będziemy pytać i szukać rozwiązań.

Jedną z ważniejszych rzeczy jest komunikacja z maluchem, poznanie jego potrzeb – oto klucz do sukcesu każdego rodzica. Z pomocą w szybszym zrozumieniu dziecka pomogą nam doświadczone położne, liczne lektury dotyczące płaczu niemowlaka, oraz akcesoria niemowlęce jak analizatory płaczu, dzięki którym dowiemy się, czy jest ono głodne, śpiące, czy też poirytowane.

Stawiając na szczerość, a jednocześnie pracując nad sobą, dajemy także innym szansę na otwartą rozmowę i poszukiwanie dobrych rozwiązań. Nie udając perfekcyjnych, sami również możemy skorzystać z rad bardziej doświadczonych osób – rodziny, przyjaciół, innych rodziców.

kjh

Doświadczona matka.

Nie wierzę w mit doświadczonej matki. Każde dziecko to inne problemy. Na pewno wiemy jak sprawniej wykąpać, zmienić pieluszkę, ubrać, jaki wózek wybrać. Jednak każde dziecko ma inne potrzeby. Jedno potrzebuje więcej jeść, inne potrzebuje więcej stymulacji czy spania. Każde z moich dzieci miało inne problemy. Najmłodsza ma uczulenia, których nie miały starsze dzieci, Amelia urodziła się z rozszczepieniem podniebienia, Konradek to chłopiec więc wszystkiego trzeba było się uczyć od początku

Zdarza mi się zaginać rzeczywistość, mówić że dzieci mniej oglądają telewizji, więcej jedzą i w ogóle nie jedzą słodyczy Doświadczona matka to ta która wie, że jak nie wie to trzeba się zapytać lekarza, koleżanki, matki i jak sobie nie radzi to prosi o pomoc. Ja bardzo często proszę o pomoc, inaczej moje życie byłoby bardzo smutne, a moje dzieci nieszczęśliwe.

Beyonce pokazała śliczną Blue Ivy. Zobaczcie zdjęcie.

Beyonce w filmie dokumentalnym Life Is But A Dream, nagranym dla HBO odsłoniła swoje prywatne życie.  Dumna mama pokazała swoją śliczną córeczkę Blue Ivy, która 7 stycznia skończyła roczek.

W filmie Beyonce opowiada o bolesnym poronieniu, wielkiej miłości do Jay-Z oraz o upragnionej ciąży, w której przytyła prawie 30 kg. W obliczu ciąży wszystkie tyjemy tak samo

Szczęśliwa Beyonce z córeczką Blue Ivy

Uwielbiam Beyonce, wszystko osiągnęła ciężką pracą i za wszystko co ma jest wdzięczna losowi. Beyonce mówi w filmie “Moje życie jest podróżą…. musiałam przejść przez poronienie, musiałam posiadać firmę i zarządzać sama sobą…. ostatecznie niezależność przychodzi z wiedzy o samym sobie i byciu zadowolonym z siebie.”

Śliczna Blue Ivy

Szczęśliwa mama Beyonce

 

Można się bez nich obejść, a jadnak bardzo ułatwiają życie.

W zeszły czwartek w Dzień Dobry TVN miałam przyjemność prezentować z moją wesołą gromadką, różne fajne produkty, które umilają, ułatwiają kąpiel dzieciom tym większym i mniejszym.

Sama gadżeciarą nie jestem, a rzeczy które okazały się zbawienne dostałam w prezencie, dlatego wybierając czy polecając różne produkty wybieram takie, które naprawdę są tego warte.

Zobacz Zabawę w Kąpiel w Dzień Dobry TVN http://dziendobry.tvn.pl/video/zabawa-w-kapiel,109,newest,75718.html

Kilka genialnych rzeczy i wartych zakupienia, które pokazałam w programie, a które wcześniej wydawały mi się zupełnie zbędne, to:

1. Nadmuchiwana wanienka, zwana turystyczną firmy Jane. Nazywana jest turystyczną, ale jak dla mnie jest to genialna wanienka dla niemowlaka, ponieważ:

• jest miękka ze wszystkich stron – wsadzona do dużej wanny jest jak ochraniacz, gdy dziecko się przechyli nie uderzy w twardą ścianę lub krawędź wanny;

• materiał z którego jest zrobiona jest chropowaty więc dziecko nie ślizga się i dość stabilnie samo siedzi i się chlapie, więc nie muszę podtrzymywać Heleny, co musiałam robić w tradycyjnej wanience;

• ma drobne wgłębienie przy oparciu, co ułatwia siedzenie maluchowi;

• gdy niemowlę się zmęczy siedzeniem i chlapaniem bezpiecznie może się oprzeć, gdyż wanienka ma wyprofilowane oparcie;

• jest na tyle mała, że nie trzeba wlewać dużo wody, ale na tyle duża, że i trzyletnia Amelka ma przyjemność z kąpieli w tejże wanience;

• do wanienki jest załączony mały nadmuchiwany wałek, który trzyma się na rzep i spełnia zadanie separatora, dzięki któremu jest łatwa i bezpieczna kąpiel noworodka;

• jest nadmuchiwana więc gdy już będzie nie przydatna można ją schować i będzie czekać do lata, na wyjazd wakacyjny, lub na kolejne dziecko nie zajmując wiele miejsca.

sdf

2. Kubek do mycia głowy. Większość dzieci nie lubi myć głowy, bo nie lubi gdy zalewa im się oczy i nos.  Można zakupić rondo, które będzie osłaniać twarz, jednak tego najmniejsze dzieci nie będą chciały włożyć na głowę, lub kubek do mycia głowy.

Kubek ma dwie komory, przednia sprawia, że woda rozlewa się po bokach głowy dziecka, a duża tylna płucze resztę głowy i ciała malucha.  Bardzo fajna rzecz i praktyczna. Warto zacząć stosować, kiedy dziecko jest małe powiedzmy 7 miesięcy, aby nie nabyło strachu przed myciem głowy.

asdf

3. Mata antypoślizgowa Żyrafa Shopie. Jedna z  rzeczy, której najbardziej się boję to upadek dzieci w kąpieli.  Może zakończyć się to tragedią, a w najlepszym wypadku nawet małe poślizgnięcie pupy, sprawi że dziecko straci kontrolę i spowoduje, że  zacznie się bać kąpieli.

Mat antypoślizgowych na rynku jest dostatek, polecam matę Żyrafy Shopie, bo jest:

• duża, obejmuje większą część wanny;

• miękka z dużą ilością, 80 bardzo dobrze trzymających przyssawek;

• kolorowa – niby nic takiego ale Helenka uwielbia leżeć na brzuszku w wannie i “bawić” się matą;

• posiada  czujnik temperatury umieszczony na niebieskiej rybce. Gdy plamka jest ciemno niebieska temperatura wody jest poniżej 37 C, gdy kółko zmienia kolor znaczy, że temperatura wody jest powyżej 37 C.

adgsadf

4. Zabawki do kąpieli. Dzieci nie lubią się kąpać bo ale jest to dla nich nieprzyjemne albo się nudzą. Wybór zabawek do kąpieli na rynku jest bardzo duży. Moje dzieci uwielbiają kredki do kąpieli, którymi można rysować po wannie, kafelkach, nigdy niekończąca się zabawa. Wszelkie gumowe zwierzaki, które nabierają wody i można nimi się psikać, kubeczki plastikowe do nalewania, przelewania wody. Ostatni hit w domu, to także pozostałość po programie DD TVN, Plui deszczowa piłka.

Nie polecam książeczek do kąpieli, bo długo schną, a fajne są jako zabawka dla niemowlaka poza kąpielą. Duże nadmuchiwane zestawy, zajmują dużo miejsca, przyssawki przeważnie się nie trzymają, trudno się je przechowuje i nudzą się dzieciom bardzo szybko.

Shakira pochwaliła się synkiem. Zobacz zdjęcie.

Szczęśliwi rodzice Shakira i Gerard Pique, pochwalili się swoim nowo narodzonym synkiem Milan’em. Dumny tata piłkarz FC Barcelony, opublikował na Twitterze zdjęcie chłopca. Urodzony 22 stycznia Milan, jest już członkiem FC Barcelny i nosi już białe Nike z wyszytym swoim imieniem. Co za styl… białe buty, pielucha do kostek, bransoletka na nodze hahaha Nike pewnie teraz zacierają ręce, że wzrośnie im sprzedaż butów dla niemowląt hahaha

Małe nóżki, mały Milan, synek Shakiry

asdf

Imię Milan to nie od miasta czy klubu piłkarskiego jak mi się wydawało tylko jak pisze Shakira to słowiańskie imię które oznacza kochany, wspaniały. Czyli Shakira nazwała swojego synka po prostu Milan, czyli wybrała imię bardzo popularne w Czechach czy na Chorwacji.